حــرفــــــــــــــ هایی با طعم تلخــــــــــــــ

مبهـوت یڪـ شـِڪـست ، مغلوب یڪـ اتِفاق خـُرده هایـَش را باد دارد میبـَرد و او فقـط خاطراتـَش را مُحڪـم بَغل گـِرفته بیـا آخرین شاهڪـارت را بیبین مـُجسمـﮧ اے ساخـتـﮧ اے بـﮧ نـامـ ِ مـَـــــــ ن ...!

نسلـــــی هستیـــم کـــه در اوج جـــوانـــی مشــروب میخـوریـــم تــا انــــــرژی

داشتــه بــاشیـــم ،فـــرامـــوش کنیــــم!

خـــود ارضـــایـــی میکنیـــــم تا کمـــــی نــفـــس بکشیـــــم!

تـــرامــــادول میخــــوریـــم تــا بــه آرامـــش
بـــرسیــــم ،

سیگــــار میکشـــیم تــا بغضمــــان را فــــرو بـبــریــم.

مــا در اوج جـــوانــــی پیــــر شـــــــده ایـــم.

یـﮧ مـرز باریڪـے هست بیـטּ رُڪ بـودטּ و بے شعورے

ڪـﮧ متـأسفـانـﮧ !!!

همـﮧ با افتخار رבش مـے ڪنـטּ !

 


نوشته شده در دوشنبه 16 دی 1392ساعت 17:36 توسط cafegham72| ارسال نظر(0) |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران