حــرفــــــــــــــ هایی با طعم تلخــــــــــــــ
مبهـوت یڪـ شـِڪـست ، مغلوب یڪـ اتِفاق خـُرده هایـَش را باد دارد میبـَرد و او فقـط خاطراتـَش را مُحڪـم بَغل گـِرفته بیـا آخرین شاهڪـارت را بیبین مـُجسمـﮧ اے ساخـتـﮧ اے بـﮧ نـامـ ِ مـَـــــــ ن ...!
ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎﺑﻮﺱ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ! ﻧﺎﻣﻢ ﺭﺍ ﻭﺍﻟﺪﯾﻨﻢ اصلاً قبول حرف شما، من روانیام اگه خیال تو همش باهام نیس شانهات را دیر آوردی سرم را باد برد وقتـــــی بمیــــرم هیـــــچ اتفاقــــی نخـــواهــد افتـــاد ؟!! هنوز هم به باکرگـــــــی اش ميبالد ..!!! این روزها "هـــرزگــی" مختص به تــن فروشــی نیست!!! زن ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺳﺘﺨﺪﺍﻡ ﺷﺪﻥ ﻭ ﻧﺸﺪﻧﺖ ﯾﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺰ
ﺳﯿﻨﻪ ﺍﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ !
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ ﭘﺪﺭ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺕ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻦ !
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﮐﺮﻩ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ ﻫﻤﺴﺮﺕ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ
ﻣﺜﻞ ﺩﺧﺘﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻣﺠﺮﺩﯼ ﺍﺵ ﻧﺎﺯﺷﻮﻥ ﺭﻭ
ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﻧﺒﻮﺩﯼ !!! ﻭ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺨﻮﺍﺑﯿﺪﯼ !
ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻣﯿﻞ ﻭ ﺭﻏﺒﺖ ﯾﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍﺩ ﺑﺎ
ﺗﻮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻨﺮ ، ﻭﺭﺯﺵ ، ﻋﻠﻢ ﻭ ... ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻪ ﺭﻭ
ﺗﻘﺎﺭﻥ ﺑﯿﻨﯽ ﺍﺕ ﯾﺎ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﻟﺐ ﻫﺎﺕ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ !
ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻮﻗﻊ ﺭﻓﺘﻦ ﺗﻮﯼ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻫﻤﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺑﺎ ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺱ
ﺭﺍﺣﺖ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﯼ ﺩﻟﭙﺬﯾﺮ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻥ ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ
ﺣﺴﺮﺕ ﭘﯿﭽﯿﺪﻥ ﺑﺎﺩ ﺑﯿﻦ ﻣﻮﻫﺎﺕ ﻫﻢ ﺗﻮﯼ ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ !
ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯿﺮﯼ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﺎ ﮐﻢ ﺷﺪﻥ ﺳﺮﻋﺖ
ﻣﺎﺷﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺕ ﻣﯿﺎﺩ ﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮﻕ ﻭ
ﻣﺘﻠﮏ ﺑﺎﺷﯽ ﯾﺎ ﯾﻪ ﻋﺠﻮﺯﻩ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺧﻮﺍﺑﺖ ﻫﻢ ﻧﺪﯾﺪﯼ ﻭ
ﺍﺯﺕ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺑﯿﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺪﯼ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ
ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻧﯿﺎﯼ !
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﺨﻔﯿﻒ ﺩﺍﺩﻥ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﭼﺸﻢ ﻭ ﺍﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ
ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺩﺍﺭﻩ !
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﯽ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺕ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﺖ
ﻧﺮﺩﯾﮏ ﻣﯿﺸﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺑﺎ ﻭ ﻋﻤﻮ ﻭ ﺩﺍﯾﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻧﺎﻇﻢ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻭ
ﺣﺮﺍﺳﺖ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻭ ﮔﺸﺖ ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻭ ... ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻦ ﭼﯽ ﻭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺑﻪ !
ﻭﻗﺘﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩﻧﺖ ، ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻧﻘﺎﺷﯽ
ﻫﺎﺕ ، ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺳﯿﺮ ﭘﯿﺸﺮﻭﯼ ﺳﮑﻮﻻﺭﯾﺴﻢ ﺗﻮ ﻏﺮﺏ
ﻭ ﺷﺮﻕ ، ﯾﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺍﺩﻥ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ، ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯾﺎﺩ
ﺩﺍﺩﻥ ﮔﯿﺘﺎﺭ ، ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺑﻪ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺩﺭﺱ ، ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯾﻪ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺳﺎﺩﻩ .... ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻥ
ﺗﺮﺗﯿﺒﺘﻮ ﺑﺪﻥ !
ﺁﺭﻩ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎﺑﻮﺱ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ !
ﺯﺑﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﮐﺸﻮﺭﻡ
ﺩﯾﻨﻢ ﺭﺍ ﺍﺟﺪﺍﺩﻡ
ﺣﺮﻓﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻡ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺍﺯ ﺩﺍﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﯾﮏ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺧﻮﺩﻡ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺁﻥ ﻫﻢ " ﻻﺷــــــــــــﯽ " ﺍﺯ ﺁﺏ
ﺩﺭ ﺁﻣﺪ ... . . !!!
من رعد و برق و زلزلهام؛ ناگهانیام
این بیتهای تلخِ نفسگیرِ شعلهخیز
داغ شماست خیمه زده بر جوانیام
رودم؛ اگر چه بیتو به دریا نمیرسم
کوهم؛ اگر چه مردنی و استخوانیام
من کز شکوه روسریات کم نمیکنم
من، این من غبار؛ چرا میتکانیام؟
بگذار روی دوش تو باشد یکی دو روز
این سر که سرشکستۀ نامهربانیام
کوتاه شد سی و سه پل و دو پلش شکست
از بعد رفتنت گل ابروکمانیام
شاعر شنیدنی است ولی دست روزگار
نگذاشت این که بشنویام یا بخوانیام
این بیت آخر است، هوا گرم شد؛ بخند
من دوستدار بستنی زعفرانیام
خلوتمو چرا خراب می کنن؟
چرا راننده تاکسیا همیشه
دوتا کرایه رو حساب می کنن؟
اگه خیال تو همه ش باهام نیس
چرا قدم زدنهامو کش می دم؟
چرا غروبا که میرم کافی شاپ
میرم دوتا قهوه سفارش میدم؟
دورو برم پره از آدمایی
که داد درد مشترک میزنن
قصدی ندارن ولی با کاراشون
زخمای کهنه مو نمک می زنن
گفته بودم گریه بده واسه مرد
غرور زیادش خوبه کم نمیشه
مرد واسه بستن بند کفشش
پاشو بالا میاره خم نمیشه....
خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برد
من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند
نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد
از غزلهایم فقط خاکستری مانده به جا
بیت های روشن و شعله ورم را باد برد
با همین نیمه همین معمولی ساده بساز
دیر کردی نیمهی عاشقترم را باد برد
بال کوبیدم قفس را بشکنم عمرم گذشت
وا نشد بدتر از آن بال و پرم را باد برد
نــــــه جـــای بــه خاطـــرم تعطیـــل میـشــود !
نــــــه در اخبـــار حرفـــــی زده میـشــود !
نــــــه خیــابــانــی بستــــه میــشــود !
نــــــه در تقـــویــم خطــی بــه اسمــم نوشتـــه میــشود...
تنهــــا مـوهــــای مــادرم کمــی سپیدتــر میــشــود !
پــــدرم کمـــی شکستــه تـــر !
اقـــــواممـــان چنــــد روز آســــوده از کـــار !
خـواهـر کوچکم پـــس از چنــد روز خـاطــراتــم را در کلاس دانشگــاه فــرامــوش
میکنــد!
بــرادرم از سختـــی کــار برای لقمــه ای نـان یـادش میــرود
خــواهـری داشتـــه !
دوستــانــم بـعــد خاکسپــاری مـوقــع خــوردن کبــاب آرام آرام
خنــدهایشــان شــروع میشــود !
مـــن فقــط تنهـــا گــورکنـــی را خستـــه میکنـــم... !
و مداحــــی کـــه الکــی از خوبـــی هـایــم میگـوییـد و اشــک تمســاح میــریــزد.. !
در حاليکـــه،به اندازه ی تمــــام غيــــر باکــــره ها، او را مالـــــيده اند...
ربطـــی به جنسیت هم نـــدارد . . .!
ﻫﻤﯿــﻦ کـه از اعتمــاد یك نفر ، سوء استفــاده کنی ، هـــرزه ای!
همیـــن کـه بـه دروغ بگــی: "دوستــت دارم" ، هـــرزه ای!
همیــن کـه در رابطـه بـودی و به دیگـری چشـم داشتـی ، هـــرزه ای !
همیــن کـه رفاقتـت بـه خـاطـر منـفـعت بـاشد ، هـــرزه ای!
افســردگـــی اش را ...
پشــتِ رژ لــب قــرمــزش پنهــان می کنــد !
مَـــرد ...
پشــتِ هــم خوابــگی هــای همیشگــی !
بــا زنــانی بـــا رژ لــب قــرمــز ...
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
منوی سايت
نويسنده سايت
آرشيو سايت
موضوعات سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت